Anne

Bu havalar bana ayrılığı andırıyor.Açan güneş,cıvıl cıvıl ötüşen kuşlar...Hep ben sevdiklerimi bu mevsimlerde kaybettim.Etrafta dolaşan, mutluluk saçan çiftler,gülümseyen suratlar ve huzur dolu bedenler.Ben hiç sevemedim o bedenleri,güneşin rahatlatan yanını hiç sevemedim anne.Çünkü ben hep sahte güldüm bu mevsimlerde.Huzur dolu bedenlere imrendim,onlar gibi görünmeye çabaladım ve ben başardım.Sahte gülümsemelerle kandırdım herkesi.Senide kandırdım anne,sana her sarıldığımda huzura ermedim,ben huzuru hiç sevemedim anne.

Amelie 3

Akbabaların silahları patlarken,
Gecenin tüm sessizliği
Topladığım boş kovanlara dolardı.
Sinekler yapışırdı çıplak vücuduma
Pıhtılaşmış kanım,
Geçmiyordu damarlarımdan.

Tek şeritli bir yolda
Makas atabilecek kadar yalnızım amelie.
Sinekler emiyor kanımı,
Vakit tükenmeden,
Tut elimden sayalım kovanları
Sıkılırsan eğer;
Tüm sessizliği açarız kovanlarından...

Bakire

Bir bakireden daha hırçın bakıyorsun bana;
Şiddetin gücü üstümüzde
Bir damlanın suya düşüşü kadar;
Boş bir rüya uyandırıyor bizi
Sevgimizin doruk noktasında
Yalanlarla dolu bir sele kapılıyoruz
Boş umutlarla...

Ritim

Yaz tahtaya adımı;
Belki içimde barındırdığım sessiz harflerden,
Tavşan çıkmaz amma
İçimde ki atan kalbin sesinden
Adını yazabilirim dudaklarına...

Kayıp

Gözlerin aşkı anlatırken
Dudaklarında nefret kokuyor
Hayat sana bu kadar zorken
Nasıl mutlu olabilirsin?
Dengeleri kuramazken,
Nasıl içten gülebilirsin?
Kimse sana inanmazken,
Beni kendine nasıl inandırabilirsin?

Ölüm Kokusu

Islak kaldırımlardan kayarak geçerken yüreğim,
Yanlış sollamayla gömüldü hayallerim;
Bir avuç toprağa,
Tanrı bile inanmazken bana
Bu çıplaklığı toprakla örtmek niye?

Amelie 2

Tanrı,
Atıyor tüm mikroplarını üzerimize,
Canı yanarmış gibi
Çakıyor şimşeklerini
Kusuyor tüm nefretini bize
Ve tüm o kaosun içinde
Tek sen güzelsin Amelie
Koskoca şehirde
Güneş üzerinde
Tanrı seni seviyor Amelie
Tanrı bizi seviyor...