Kayıp

Gözlerin aşkı anlatırken
Dudaklarında nefret kokuyor
Hayat sana bu kadar zorken
Nasıl mutlu olabilirsin?
Dengeleri kuramazken,
Nasıl içten gülebilirsin?
Kimse sana inanmazken,
Beni kendine nasıl inandırabilirsin?

Ölüm Kokusu

Islak kaldırımlardan kayarak geçerken yüreğim,
Yanlış sollamayla gömüldü hayallerim;
Bir avuç toprağa,
Tanrı bile inanmazken bana
Bu çıplaklığı toprakla örtmek niye?

Amelie 2

Tanrı,
Atıyor tüm mikroplarını üzerimize,
Canı yanarmış gibi
Çakıyor şimşeklerini
Kusuyor tüm nefretini bize
Ve tüm o kaosun içinde
Tek sen güzelsin Amelie
Koskoca şehirde
Güneş üzerinde
Tanrı seni seviyor Amelie
Tanrı bizi seviyor...

Amelie

Sokaklar fahişelerin sesleriyle çınlıyor
Tek şeritli yolda makas atan akbaba
Yine kazaya kurban gitti bir fahişe
Şehirde kaos ortamı,
Güneş bile korkmuş
Karanlık bulutlar ardına saklanıyor
Ve sen Amelie
O fahişelerin içinde sen
Çekip kurtarsam seni içlerinden
Yapabilirmiyim acaba yeniden?
Güvenebilirmiyim sana yürekten;
Ya yine gidersen?
Bu sefer kim kurtaracak seni o illetten
Sen amelie,
Sokakların kadını
Alışabilirmisin sabahları benle uyanmaya;
Dayanabilirmisin sakin ve sessiz bir tanrıya?